BANG ZIJN VOOR DE DOOD

BANG ZIJN VOOR DE DOOD

Iedereen denkt wel eens na over de dood. Er zijn mensen die bang zijn om te sterven.

Het feit is wel dat we ons hele leven lang onze onsterfelijkheid met ons mee dragen.

Bang zijn voor de dood komt bij veel mensen voor.Het besef dat het leven kan eindigen en dat we niet precies weten wat er na de dood volgt, maakt mensen bang. Er komt een moment dat je gescheiden wordt van je geliefde of van je kinderen. We weten nooit van te voren wanneer we sterven en toch zijn er veel mensen die ook daar grip op willen krijgen. Toch blijkt dat mensen waarbij de dood nadert er vaak helemaal niet bang voor zijn.

De vraag blijft echter of we nu bang zijn voor de dood of zijn we bang voor het lijden wat meestal aan de dood vooraf gaat.

Wat gebeurt er eigenlijk als we dood gaan?

 Onze ziel wordt losgemaakt van ons lichaam, net zoals dat was voor we tot leven kwamen. Voor we geboren werden hebben we geen kwelling gevoeld en dat zal na dit leven ook niet anders zijn. Indien je in leven je tijd gaat verknoeien aan dood gaan is tijd verknoeien. Zolang je leeft ben je niet dood en als je niet meer leeft ben je alleen dood voor anderen.
Mensen komen tot het besef van eindigheid. Alles wat je in je leven hebt opgebouwd, ga je ook weer verliezen. Je moet mensen achter laten waar je om geeft en dat is geen aangename gedachte. De dood is heel erg grillig van nature en je weet nooit wanneer het op je pad komt. Mensen willen op alles wat er in hun leven gebeurd grip krijgen, maar op dit gebied hebben we weinig in de melk te brokkelen.



De kunst is om het lichaam los te laten en ons meer met de geest te vereenzelvigen. Als we ons daarop gaan richten worden we spiritueel sterker. Het heeft geen zin om je te verzetten tegen het ouder worden. Je verzet je dan tegen het leven zelf, omdat ouder worden een onderdeel is van ons leven wat we leiden hier op aarde. Ouder worden is niet alleen een periode van achteruitgang of afneming van de geestelijke en verstandelijke vermogens. De vitaliteit van het lichaam van de oude mens is verminderd en dat geeft een grotere vrijheid om uitdrukking te geven aan de verstandelijke en geestelijke vermogens va n de mens.


Sterven hoort bij de evolutie van de mens. Het leven wat wij allen hier op aarde leven is een deel ervan. De ziel van de mens is slechts korte tijd op aarde om ervaringen op te doen en te groeien.
De ziel is onze essentie die zich manifesteert in wat en wie we zijn. Onze ziel leeft om te groeien in bewustzijn. Het besef van wie we zijn en wat we kunnen wordt steeds groter. De ervaringen van ons leven, de bewegingen die we maken en de uitdagingen die we aangaan slaat de ziel op in haar geheugen. Je groeit doordat je vertrouwt op je eigen kracht en wijsheid. Indien we allemaal bewust zouden worden van onze levenslessen en kwaliteiten en deze op een evenwichtige manier zouden inzetten, zouden we samen bouwen aan een hemelse sfeer op aarde.





Het leven bestaat voor veel mensen uit ongelukkig zijn, strijden,ziekte en wanhoop.
Ze verliezen dierbaren aan de dood, teleurgesteld in hun kinderen, hebben geen voldoening in hun werk, komen liefde te kort, maar blijven verder zoeken naar een beetje geluk.

Ze weten dat het einde niet uit stelbaar is en toch gaat de mens op zoek om het einde uit te stellen.
het einde van ons leven kondigt zich niet aan. je kan je er meestal niet op voorbereiden, dus laat het maar gebeuren.


Doodgaan is een pikdonkere nacht in lopen. Ons aardse lichaam doen we af als een mantel en met vreugde wachten we op de dag na onze dood. Wanneer je als mens goed hebt geleefd en je ziel tot de beste kern hebt ontplooid, hoef je niet bang te zijn om dood te gaan. Onze ziel leeft voort en het enigste wat nog telt is het gevoel wat je verworven hebt. Heb je mensen gelukkig gemaakt? Heb je iets achter gelaten wat doorgegeven kan worden aan anderen? Indien je voor je zelf zeker weet dat je goed in leven hebt gedaan, hoef je niet bang te zijn om de pikdonkere weg van de dood in te lopen.



Ik ben van mening dat wanneer mensen zich bewust zouden worden van het feit dat hun handelen niet zonder consequenties blijft na de dood en dat al hun gedachten en gevoelens niet verloren gaan, we met zijn alleen bewuster zouden omgaan met ons eigen leven.
In de tijd waarin de maatschappij verhard en de mensen egoïstischer worden is dit een belangrijke boodschap. Een boodschap die we ons ter harte moeten nemen.


Vandollum