Mijn houding ten opzichte van God

Mijn houding ten opzichte van God

Ik werd geboren in een klein dorpje in Zuid Limburg. Ik kwam terecht in een gelovige familie en van kleins af aan had Jezus al grote interesse naar mij. Bij ons thuis stonden Mariabeelden en Jezus beeldjes en vanuit mijn slaapkamerraam zag ik de toren van de kerk. Elke dag bidden en elke zondag met het hele gezin naar de kerk. Ik snapte er als kind niks van en kreeg een heel vertroebeld beeld van de kerk. Mijn ouders waren geweldige ouders die me altijd hun liefde toonden. We zijn katholiek en ik zat ook op een katholieke kleuterschool en lager school.


Toen ik nog ouder werd las ik het boek van Murphie, waarin verteld werd hoe je de bijbel verzen moest interpreteren en hoe je ze kon gebruiken voor je eigen doelen. je kan alles bereiken, dus als God het wil, bereik je ook alles. Ik heb eigenlijk nooit mijn draai gevonden in het geloof en niets liep zoals ik het wilde hebben. Ik begon in mijn twintiger jaren aan een tijd van ongeloof. Ik geloofde in niets, zelfs niet in me zelf. Ik viel steeds dieper in de afgrond en draaide in een vicieuze cirkel rond. Ik leefde van dag tot dag en draaide op een automatische klok.


Ik trouwde en kreeg kinderen en al die tijd ben ik op zoek gegaan naar een klein beetje God.
Ik deed goed voor mensen, ik hield van mensen en was zoekende naar de waarheid. Ik leefde naar mijn mening wel naar de wetten van God. in mijn ogen had toentertijd niemand het bestaan van God aangetoond. Niemand kon voor mij wetenschappelijk bewijzen dat de Bijbel de waarheid spreekt.Ik zat er vaker over na te denken en las vaker passages uit de Bijbel om me zelf te beleren. Ik keek el eens documentaires en daar spraak eens iemand over het bestaan van God. Hij vertelde dat God mensen gebruikt en dat God nog steeds mensen geneest. Hij had het over geschriften waarop duidelijk stond geschreven dat als je niet naar God´s regels leefde dat je naar de hel ging. Ik dacht meteen aan de mensen van Auschwitz, die zouden echt regelrecht naar de hel gaan.





Ik heb veel nagedacht over of God nog wel controle heeft over zijn geschapen wereld.
Hij waarschuwde al lang geleden over de dagen waarin we nu leven. Ik zie nog steeds de dood en de oorlogen en het terrorisme in Irak. Wij hebben geen controle over de wereld meer, teveel stemmen, teveel geweld, te veel oorlog en klimaatproblemen. Het licht schijnt niet meer aan de andere kant van de tunnel. Ik denk na over onze vrijheden en ik weet dat ze snel verloren zullen gaan. We wateren onze gazons, kijken om ons heen en kijken vaak de andere kant op.


Ik dacht dat schoonheid, moed en menselijke liefde blijvende waarde zouden blijven in mijn leven. De schoonheid van de natuur, van een blauwe hemel of van een december schemering in het bos.
Ik zag de schoonheid van woorden in poëzie of proza, gevoed oor mij eigen geest.

Een aantal belangrijke gebeurtenissen in mijn leven hebben mijn denken echter doen veranderen.
Een zware depressie brak mijn wereld in tweeën. Schoonheid, moed en menselijke waarde waren niet meer genoeg in mijn leven. Ik zocht wanhopig naar de waarheid en naar de kracht om weer een nieuw leven op te bouwen. Ik zelf werd geconfronteerd met kanker en mijn dochters kregen beiden een zwaar ongeluk. Ik was ze bijna kwijt. In deze moeilijke tijd heb ik God weer gevonden.

Ik weet dat God een vinger in de papa had toen mijn kanker niet bleek uitgezaaid. Ik weet ook dat hij er bij was toen mijn dochter een dodelijk ongeluk kreeg. Ze kwam ongedeerd uit het wrak en Hij stond er naast. Bij mijn andere kind was hij er bij toen ze weer kon open en ook weer kon praten. Elke dag sprak ik met hem en vond op die manier mijn geloof en vertrouwen in God weer terug.





Er bestaat een Goddelijke vonk in ieder menselijke ziel. Goddelijke vonken die zich verspreiden ongeacht huidskleur, geloofsovertuigingen, naties of klassen. Ik geloof dat alle religies uiteindelijk zullen leiden naar God en dat geloof mensen dichter bij elkaar brengt. We zien slechts een klein deel van een groot patroon wat er van ons bestaan te zien valt. Verdriet en lijden brengen ons dichter bij elkaar en geeft mogelijkheden tot groei. We moeten constant blijven evalueren en bijsturen en vernieuwen.


Jezus had een positieve houding over het leven en hij was er van overtuigd dat God altijd in zijn behoeften zou voorzien. Hij stond met kop en schouders boven de rest van de menigte in een tijd van tegenspoed. je eigen houding kan je eigen vriend of vijand worden. Ik weet zeker dat God mij begeleidt. Hij heeft veel van mijn pijn weggenomen en een vrede geplaatst in mijn hart. Ik kan me nog een moment herinnerde dat alles donker om mij heen was.

Alles verloren, ziek, berooid, eenzaam en alleen. Ik had wat kaarsen aangestoken in het lege huis en zat op een matras op de grond. Door mijn tranen heen voelde ik een ongelooflijk gevoel door mij heen gaan en net alsof iemand een hand op mij legde. Ik kreeg het koud en warm tegelijk en het was een gevoel van vrede. Ik begon te huilden en vanaf dat moment wist ik dat Hij er voor mij was.

Ik hoef niet meer bang te zijn en ik hoef het ook niet meer alleen te doen.
God is nooit van ons gescheiden Hij is er altijd. Alles wat er in het leven gebeurt heeft een betekenis en alle paden leiden naar Hem.


Ik ben het Leven, omdat Ik het Materie ben die het Leven is. Elk aspect ervan heeft een goddelijk doel. Niets bestaat niets zonder een reden die wordt gekend en is goedgekeurd door God


Je zoekt je hele leven en uiteindelijk is er maar een stem.
Ons leven is een leerschool met een groot ervarings en leerproces.

Wij regisseren ons eigen leven en zoek op zoek naar schoonheid die niet zal worden gevonden als je zelf de schoonheid niet bezit. Ook ik bewandel mijn unieke pad en luister en volg mijn eigen hart.


Vandollum